Zasady wymowy
* "b" i "v" - stojące na początku wyrazu wymawia się jak polskie "b", w środku wyrazu jako "w", np. banco, varón, cabalerro
* "z" - wymawia się jak bezdźwięczne "th" w języku angielskim, np. zapato
* "c" - przed samogłoskami "e", "i" wymawia się jak omówiona wyżej głoska "z", np. paciente, ciego
* "c" - w pozostałych przypadkach wymawia się jak polskie "k", np. calendario, clínica
* "qu" - wymawia się jak polskie "k" ("u" jest nieme, jeśli po nim jest "e" lub "i"), np. que, quíen
* "ch" - wymawia się jak polskie "cz" zmiękczone (np. w wyrazie "Chile"), np. chocolate
* "j" - wymawia się jak polskie "ch", np. junta
* "g" - przed samogłoskami "e", "i" wymawia się jak omówiona wyżej głoska "j", np. gente, girar
* "g" - w pozostałych przypadkach wymawia się jak polskie "g" (w grupach gui, gue nie wymawia się "u"), np. gabinete, guitarra
* "ll" - wymawia się jak polskie "j" np. llamar
* "ñ" - wymawia się jak polskie "ń", np. España
* "rr" - jest to długie "r" (jak w okrzyku "prrr!"), np. corrida
* "y" - samodzielnie wymawia się jak polskie "i", w wyrazach wymawia się jak polskie "j", np. mayo
* "h" - jest nieme i nie wymawia się go nigdy, np. harencia, humo