Poniżej przedstawiamy charakterystykę egzaminu maturalnego przed reformą. W kolejnym artykule opiszemy jakie zaszły zmiany, tak by uczeń miał świadomość co się zmieniło.
Zmiany ogólne:
- wynik matury wyrażony oceną w skali 1-6.
- komisja, w skład której wchodzą wyłącznie przedstawiciele danej szkoły.
- abiturient najpierw zdaje egzaminy pisemne, a potem w zależności od wyniku – ustne.
- na maturze z języka obcego dozwolone było korzystanie ze słowników językowych.
Matury ustne:
- zdawane ze wszystkich przedmiotów wybranych, z których podczas matury pisemnej nie zdobyło się oceny 5 i wyższej oraz ocen 4 i wyżej pod koniec 2 ostatnich lat nauki.
- zdający ustny egzamin z języka polskiego losował 3 pytania dotyczące literatury i językoznawstwa, po czym udzielał na nie odpowiedź.
- ustny egzamin z języka obcego kładł nacisk na teoretyczną znajomość struktur gramatycznych i słownictwa.
- z ustnego egzaminu z języka obcego zwalniały certyfikaty językowe (np. z języka angielskiego FCE, CAE), status finalisty lub laureata olimpiady językowej na szczeblu wojewódzkim, oraz warunki z podpunktu 1. Zdający otrzymywał w takim wypadku najlepszą ocenę (6).
- ustny egzamin jest identyczny pod względem wymagań dla wszystkich zdających.
- pytania są różne dla poszczególnych szkół – ustalają je nauczyciele.
Matury pisemne:
- dwa przedmioty obowiązkowe – język polski oraz jeden przedmiot wybrany
- aby zdać maturę, z obu przedmiotów należało dostać oceny pozytywne (od 2 w górę).
- egzaminy pisemne są identyczne dla każdego zdającego w danym województwie. Brak rozdziału na część podstawową i rozszerzoną.
- tematy zróżnicowane, w zależności od regionu.
- dłuższy czas trwania pojedynczego egzaminu, dozwolone kontrolowane wyjścia w jego trakcie, dozwolone wnoszenie maskotek, pożywienia, piórników itp.
- arkusze po napisaniu nie były kodowane – sprawdzali je nauczyciele z tej samej szkoły, a następnie oceniali na podstawie własnego, ogólnego wrażenia.
