W jednym z ostatnich wpisów pojawił się komentarz dotyczący różnicy pomiędzy słowami “uczenie” oraz “nauczanie”. Autor bardzo często używał słowa “dydaktyka”, mimo iż nie bardzo wiedział co to tak na prawdę jest. Poniżej więc kilka słów wyjaśnienia:

Dydaktyka ogólna jest to nauka zarówno o nauczaniu jak i uczeniu się, czyli o systemie poprawnie uzasadnionych twierdzeń i hipotez dotyczących procesu, zależności i prawidłowości nauczania – uczenia się oraz sposobów kształtowania tego procesu przez człowieka. Realizuje ona swoje cele ze względu na przedmioty i szczeble pracy szkolnej.

Termin dydaktyka pochodzi z języka greckiego, w którym didaktikos znaczy pouczający, a didasko – uczę. Przyjmuje się, iż termin ten po raz pierwszy został użyty w roku 1613 w Niemczech przez Krzysztofa Helwiga i Joachima Junga.

Jako nauka dydaktyka dostarcza wiedzy o stanie rzeczy istniejącym w obrębie przedmiotu jej badań, analizuje zależności warunkujące przebieg i wyniki nauczania-uczenia się oraz formułuje na tej podstawie odpowiednie prawidłowości oraz wskazuje metody, formy organizacyjne i środki pomocne w wywołaniu zamierzonych zmian u uczniów. Spełnia ona zarówno funkcję teoretyczną, głównie o charakterze diagnostycznym i prognostycznym, oraz praktyczną – instrumentalną. W tym rozumieniu jest jedną z nauk pedagogicznych.

Dydaktyki szczegółowe (zwane także przedmiotowymi) badają zagadnienia specyficzne dla wybranego przedmiotu nauczania, jak np. matematyki, historii, geografii czy też jakiegoś typu lub szczebla szkoły jak dydaktyka szkoły zawodowej, szkoły wyższej. Dydaktyki szczegółowe są teoriami nauczania i uczenia się poszczególnych przedmiotów na określonych szczeblach nauczania.

Angielskie przysłowia, to doskonała metoda nauki angielskiego słownictwa. Wynika to z faktu, iż większość osób próbując tłumaczyć polskie przysłowia na język angielski, dowiaduje się, iż tłumaczenie nie ma najmniejszego sensu! Oczywiście jest kilka przysłów, które brzmią bardzo podobnie zarówno w języku angielskim, jak i polskim, generalnie jednak, należy ich się uczyć osobno, nie tłumacząc dosłownie z języka polskiego. Sytuacja przypomina trochę idiomy angielskie, które jak wiadomo, też nie powinno się tłumaczyć dosłownie. W takich wypadkach stosujemy tzw tłumaczenie znaczenia.

Poniżej przedstawiam kilka najbardziej popularnych powiedzonek w języku angielskim. Ponieważ są to dość proste zwroty nie będę ich tutaj tłumaczył. Osobom, którym jednak sprawiają one problem, polecam serwis www.e-angielski.com lub www.angielski.edu.pl, gdzie znajdą listę przysłów i powiedzonek w języku angielskim, wraz z tłumaczeniem

• a bird in the hand is worth two in the bush
• a friend in need is a friend indeed
• actions speak louder than words
• all roads lead to Rome
• all that glitters is not gold
• an apple a day keeps the doctor away

Matura – jest to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu nastolatka. Wiąże się oczywiście z ogromnym stresem i niezwykłą satysfakcją, gdy już jest po. Niemniej cóż to takiego? Otóż matura jest to egzamin z materiału objętego programem nauczania wybranych przedmiotów na poziomie szkoły średniej (podstawą programową).

Absolwenci szkół średnich nie muszą przystąpić do egzaminu, niemniej jest to niezbędne osobom  świadectwo jego zdania wymagane jest od kandydatów na wyższe uczelnie. Matura nie jest jednak dokumentem poświadczającym wykształcenie średnie – tą funkcję pełni świadectwo ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej. W Polsce za przeprowadzenie egzaminu odpowiedzialna jest Centralna Komisja Egzaminacyjna (CKE), pod którą podlegają Okręgowe Komisje Egzaminacyjne zajmujące się przygotowaniem i przeprowadzeniem matury w danym regionie Polski.

Zastanawiałem sie właśnie jak wypada przerwa szkolna w nadchodzacej gwiazdce, i jako iż nie mogłem nigdzie znaleść terminów, postanowiłem skrobnać króciutki wpis z datami:
Przerwa świąteczna:  22-31.12.2008

Ferie zimowe:  19.01-01.03.2009

Wielkanoc:11-13 Kwiecieñ 2009

Dni majowe: 1 Maja, 3 Maja 2009

Boże Ciało: 11 Czerwca 2009

Wakacje letnie: 19 Czerwca – 31 Sierpnia 2009

Dni listopadowe: 1 Listopada, 11 Listopada 2009

Oświata w Polsce. Termin “oświata” jest używany zamiennie z wyrażeniem “system oświaty”. Według słownika jest to ogół powiązanych ze sobą placówek i instytucji wychowania bezpośredniego i pośredniego, który umożliwia obywatelom danego kraju zdobywanie ogólnego i zawodowego wykształcenia oraz wszechstronny rozwój osobowości.

System oświaty w Polsce obejmuje zarówno przedszkola, podstawówki, gimnazja, szkoły ponadgimnazjalne, jak i policealne, artystyczne i tym podobne.

Szkolnictwo wyższe, nie zalicza się do sytemu oświaty, jako iż stanowi odrębny dział administracji rządowej i ma zagwarantowaną konstytucyjnie autonomię.

Nauka w Polsce jest obowiązkowa do ukończenia 18 roku życia, niemniej ale status instytucji obowiązkowych mają jedynie szkoła podstawowa i gimnazjum. . Po tym okresie człowiek sam decyduje czy kontynuować naukę czy też nie.

Przedszkola:

Do przedszkola uczęszczają dzieci w wieku od 3 do 6 roku życia. Obowiązkowa jest “zerówka” dla dzieci 6-letnich. “Zerówki” organizowane są w przedszkolach, ale również szkoły mają prawo do utworzenia takiego oddziału.

Szkoła podstawowa:

Sześcioletnia szkoła podzielona jest na dwa trzyletnie etapy. Pierwszy etap obejmuje klasy od I do III; zasadniczą część stanowi blok zajęć zwanych “kształceniem zintegrowanym” – zajęcia te prowadzone są przez jednego nauczyciela pełniącego również funkcję wychowawcy. Nauczyciel nie musi przestrzegać lekcyjnego czasu pracy, tj. dzielić czasu pracy uczniów na 45 minutowe jednostki lekcyjne, tak jak to się robi w klasach wyższych. Uczniowie uczestniczą również w zajęciach religii lub etyki (na skutek małej liczby chętnych praktycznie nie realizowany rodzaj zajęć w polskich szkołach). O uczestnictwie dziecka w zajęciach religii decydują ich rodzice. Na tym etapie edukacyjnym mogą zostać wprowadzone do szkolnego planu nauczania dodatkowe zajęcia edukacyjne, takie jak np. język obcy. Część uczniów uczestniczy również w zajęciach dydaktyczno-wyrównawczych oraz zajęciach gimnastyki korekcyjnej. Możliwe jest również wprowadzenie innych dodatkowych zajęć dla wszystkich lub grupy uczniów. Decyzję o tym podejmuje dyrektor szkoły, przeznaczając na ten cel tzw. godziny do dyspozycji dyrektora. Limit godzin do dyspozycji dyrektora jest przyznawany szkole na każdy oddział klasowy do wykorzystania w ciągu trzech lat.

W klasach IV-VI przedmiotów uczą różni nauczyciele, z czego jeden (wychowawca) odpowiedzialny jest za swoją klasę. Naucza się:

• języka polskiego
• języka obcego nowożytnego
• matematyki
• przyrody
• historii i społeczeństwa
• muzyki
• plastyki
• techniki
• informatyki
• wychowania fizycznego
• religii (o uczestnictwie dziecka w tych zajęciach decydują rodzice) lub etyki (praktycznie nie realizowany rodzaj zajęć w polskich szkołach)

W tych klasach również dyrektor szkoły, dysponujący limitem tzw. godzin do dyspozycji dyrektora, może wprowadzić dodatkowe zajęcia edukacyjne dla wszystkich lub dla grupy uczniów, w tym m.in. dodatkowy język obcy i zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze. Od klasy V uczniowie za zgodą rodziców uczestniczą w zajęciach z wychowania do życia w rodzinie. W klasie 6. uczniowie piszą sprawdzian poziomu wiedzy i umiejętności. Sprawdzian jednakowy dla wszystkich uczniów (z wyjątkami) organizowany przez centralną komisję egazminacyjną. Sprawdzian ten nie ma wpływu na ukończenie szkoły podstawowej jak i na przyjęcie do gimnazjum.

Gimnazjum

Reforma systemu oświaty z 1999 r. wprowadziła gimnazjum. Uczniowie uczęszczający do gimnazjum to młodzież w wieku 13-16 lat. Kształcenie na tym etapie ma charakter ogólny, zatem naucza się następujących przedmiotów: języka polskiego, historii, wiedzy o społeczeństwie, plastyki, muzyki, języka obcego nowożytnego (niektóre gimnazja wprowadzają dodatkowo drugi język), matematyki, fizyki z astronomią, chemii, biologii, geografii, informatyki, techniki, wychowania fizycznego oraz jeśli rodzice wyrażą taką wolę, również religii. Dla uczniów, którzy nie uczęszczają na religię, dyrektor gimnazjum winien zorganizować zajęcia etyki. Uczniowie uczęszczają również na zajęcia z wychowania do życia w rodzinie, które nie są jednak obowiązkowe.

Nauka w gimnazjum kończy się egzaminem gimnazjalnym, zdawanym przez uczniów klas 3. w kwietniu. Dokładny termin corocznie ustala dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. Egzamin składa się z dwóch części pisemnych: humanistycznej i matematyczno-przyrodniczej (a od roku szkolnego 2008/2009 również z języka obcego). Wynik egzaminu nie ma wpływu na ukończenie gimnazjum, ale ma znaczenie przy rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych (liceum ogólnokształcącego, liceum profilowanego, technikum i szkoły zawodowej).

Szkoły ponadgimnazjalne:

a) zasadnicze szkoły zawodowe o okresie nauczania nie krótszym niż 2 lata i nie dłuższym niż 3 lata, których ukończenie umożliwia uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu, a także dalsze kształcenie w szkołach wymienionych w lit. e) i f),

b) trzyletnie licea ogólnokształcące, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,

c) trzyletnie licea profilowane kształcące w profilach kształcenia ogólnozawodowego, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,

d) czteroletnie technika, których ukończenie umożliwia uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu, a także umożliwiające uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,

e) dwuletnie uzupełniające licea ogólnokształcące dla absolwentów szkół wymienionych w lit. a), których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,

f) trzyletnie technika uzupełniające dla absolwentów szkół wymienionych w lit. a), których ukończenie umożliwia uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu, a także umożliwiające uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,

g) szkoły policealne o okresie nauczania nie dłuższym niż 2,5 roku, których ukończenie umożliwia osobom posiadającym wykształcenie średnie uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu,

h) trzyletnie szkoły specjalne przysposabiające do pracy dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa potwierdzającego przysposobienie do pracy.